Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2019

Το πιο τέλειο δώρο αποφοίτησης για τα παιδιά μας!!! Το βιβλίο του Dr. Seuss "Oh, The Places You Will Go!", μαζί με ένα γράμμα - οδήγό!!!




Άχ έφτασε και για εμάς η ώρα της αποφοίτησης απο το Δημοτικό! 

Η μεγάλη μου κόρη ανοίγει τα φτερά της για το γυμνάσιο, και η μικρή θα την ακολουθήσει σε 3 μόλις χρόνια .. μέχρι να ανοιγοκλείσω τα μάτια μου (που λέει ο λόγος), τα κοριτσάκια μου θα έχουν πια αποφοιτήσει. 

'Ολα τους τα σχολικά χρόνια, από τον παιδικό σταθμό ακόμα, στο τέλος κάθε χρονιάς έδινα  - κρυφά από τα κορίτσια- το βιβλίο του Dr. Seuss "Oh, The Places You Will Go!" (ένα βιβλίο για τη κάθε μία) στους δασκάλους τους και τους ζητούσα να γράψουν δυο λόγια,  είτε αυτά ήταν ευχές, συμβουλές, κάποια ανάμνηση (ή και όλα μαζί) για εκείνες και πρός εκείνες. 

Δεν μπορώ να σας μεταφέρω πόσο συγκινητικό είναι να διαβάζει κανείς όλα αυτά τα όμορφα λόγια που περιμένουν υπομονετικά τόσα χρόνια να τα διαβάσει και το ίδιο το παιδί! Είναι σαν μια κάψουλα αγάπης που θα παραμείνει αναλλοίωτη ανά τα χρόνια, και θα είναι εκεί για να ανατρέχει το παιδί όταν τα πράγματα είναι ζόρικα!      

Παράλληλα, αυτό το βιβλίο είναι τόσο μα τόσο καλογραμμένο, έχει τόσα πολλά μηνύματα ζωής στις σελίδες του, που πραγματικά ίσως να είναι καλή ιδέα να το διαβάσουμε και εμείς οι ενήλικες! 

Δεν θα σας πω πολλά ακόμα, απλά θα σας προτείνω ανεπιφύλακτα να αρχίσετε αυτή την τόσο όμορφη παράδοση για τα παιδιά σας ή απλά να το αγοράσετε σε αυτά στην αποφοίτηση τους γιατί αξίζει! 

Η μικρή μου κόρη ακόμα θα περιμένει 3 χρόνια, αλλά η μεγάλη μου σε λίγες μέρες θα το πάρει στα χέρια της μαζί με το παρακάτω γράμμα, που περιέχει κάποιες δικές μου έξτρα σκέψεις ώς προς τα τόσα σοφά που γράφει ο Dr. Seuss.

Εννοείται πως άν θέλετε να δώσετε το ίδιο γράμμα στα δικά σας παιδιά μπορείτε να το αντιγράψετε, και φυσικά να προσθέσετε ότι άλλο θεωρείτε εσείς πως θέλετε να τους επικοινωνήσετε! 

Αυτό το γράμμα το έγραψα και με τις 2 μου αγάπες στο μυαλό, και επομένως απευθύνεται στη κάθε μία ξεχωριστά...  



Αγαπημένη μου κόρη, υπέροχο παιδί μου και μαγικό μου πλάσμα, ήρθε η ώρα να αφήσεις πίσω σου το Δημοτικό! 

Πόσο μα πόσο συγκινημένη είμαι! Πότε ήταν που σε πρωτοπήγα σχολείο και κράταγα το μικρό σου χεράκι στο δικό μου? 

'Ηρθε η ώρα καρδιά μου να σου αποκαλύψω ένα μυστικό που σου έκρυβα όλα αυτά τα χρόνια! Και ναι, το ξέρω πως είπαμε πως δεν θα έχουμε μυστικά αλλά - κατ'εξαιρεση - η μανούλα δικαιούται μια φορά να σπάσει τον κανόνα που η ίδια έθεσε ;-) 

Αυτό το βιβλίο του Dr. Seuss με τίτλο "Oh, the places you will go!" το έδινα χέρι-χέρι στη κάθε μια δασκάλα σου, στον κάθε έναν δάσκαλο σου, σε όλους αυτούς τους φανταστικούς ανθρώπους που με τη παρουσία, τη φροντίδα και το ενδιαφέρον τους έβαλαν, όχι ένα αλλά πολλά, λιθαράκια όσον αφορά στη διαμόρφωση της προσωπικότητας σου, και τους ζητούσα να σου γράψουν δυο λογάκια απο καρδιάς. 

Έτσι, είμαι πλέον στην ευχάριστη θέση να σου δώσω αυτό το εξαιρετικό βιβλίο, το οποίο προσωπικά θεωρώ έναν "συνοπτικό οδηγό ζωής" μαζί με ευχές, σκέψεις και λόγια των δασκάλων σου, στους οποίους σε εμπιστεύτηκα και οι οποίοι ανταπέδωσαν την εμπιστοσύνη μου στο ακέραιο! 

Ελπίζω να σου αρέσει!!!

Επίσης, παρακάτω σου παραθέτω κάποιες σκέψεις μου ως προς το βιβλίο και τα μηνύματα που περιέχει... 

Ας αρχίσουμε λοιπόν... 


Ημέρα αποφοίτησης!!! Το βιβλίο αρχίζει πανηγυρικά και συμμερίζεται τον ενθουσιασμό μας! 

Congratulations! 
Today is your day. 
You are off to Great Places! 
You are off and away! 

Η κάθε μέρα είναι δική σου! Μόλις έκλεισες ένα κεφάλαιο στη ζωή και ετοιμάζεσαι να ανοίξεις ένα καινούργιο!  

You have brains in your head. 
You have feet in your shoes
You can steer yourself 
any direction you choose.

You’re on your own.  
And you know what you know.

And YOU are the guy 
who’ll decide where to go.


Έχεις ήδη όλα τα εφόδια που χρειάζεσαι ώστε να επιτύχεις. Εσύ ορίζεις το μέλλον σου, εσύ έχεις τον έλεγχο. Χρησιμοποίησε το μυαλό σου για να αποφασίσεις το δρόμο που θα ακολουθήσεις και τα πόδια σου για να φτάσεις τους στόχους σου! 

You'll look up and down streets. 
Look'em over with care. 
About some you'll say, 
"I don't choose to go there"! 

Θα πρέπει να είσαι προσεχτική και να αξιολογήσεις τις επιλογές σου, επειδή κάποιοι δρόμοι δεν θα είναι και τόσο καλοί. 

With your head full of brains 
and your shoes full of feet, 
you’re too smart to go down 
any not-so-good street. 

And you may not find any 
you’ll want to go down.
In that case, of course,
you’ll head straight out of town.

It's opener there in the wide open air. 
Out there things can happen 
and frequently do 
to people as brainy and footsy as you. 

Η δεξιότητες και η ικανότητα σου να ζυγίζεις τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα, με λίγα λόγια το μυαλό και η συνείδησή σου, σου επιτρέπουν να κάνεις καθημερινά επιλογές και να αποφεύγεις τα όχι-και-τόσο καλά μονοπάτια.

Και άν δεν βρείς κάποιο μονοπάτι που να θές να ακολουθήσεις, κανένα πρόβλημα: μπορείς απλά να βγείς από "την πόλη" και να δημιουργήσεις το δικό σου. Πάντα υπάρχουν επιλογές και δεν χρειάζεται να συμβιβαστείς με κάποια που δεν σε αντιπροσωπεύει ή δεν σε ικανοποιεί. 

And when things start to happen, 
don’t worry. Don’t stew.
Just go right along.
You’ll start happening too

Κάποιες φορές όταν μας συμβαίνουν καινούργια πράγματα γινόμαστε ανήσυχοι γιατί δεν τα γνωρίζουμε. Μην ανησυχήσεις και μην αντισταθείς - απλά πήγαινε με το ρεύμα και θα αρχίσουν να συμβαίνουν πολύ όμορφα πράγματα: ΕΣΥ θα αρχίσεις να συμβαίνεις! 

OH! THE PLACES YOU WILL GO! 

You’ll be on your way up!
You’ll be seeing great sights!
You’ll join the high fliers
who soar to high heights. 

You won’t lag behind, because 
you’ll have the speed. 
You’ll pass the whole gang and 
you’ll soon take the lead

Wherever you fly, 
you’ll be the best of the best.
Wherever you go, 
you will top all the rest.

Δεν θα μείνεις πίσω γιατί έχεις τα εφόδια να πας μπροστά, να προοδεύσεις. Έχεις ήδη αποκτήσει μια "ταχύτητα" και είσαι ικανή να τους περάσεις όλους και να ηγηθείς. Σε ότι κι αν κάνεις θα πετύχεις αρκεί να το προσπαθήσεις. 


Except when you don’t
Because, sometimes, you won’t

I’m sorry to say so
but, sadly, it’s true
and Hang-ups
can happen to you too.

Ακόμα και οι πιο επιτυχημένοι και έξυπνοι άνθρωποι περνάνε δυσκολίες. Η ζωή δεν έχει μόνο καλές αλλά έχει και κακές στιγμές, και αυτό το περνάνε όλοι οι άνθρωποι. Το πως θα επιλέξεις να χειριστείς τα πράγματα και τις καταστάσεις που δεν μπορείς να χειριστείς θα καθορίσει τον τρόπο που θα τα ξεπεράσεις, ή όχι.

You can get all hung up
in a prickle-ly perch.
And your gang will fly on.
You’ll be left in a Lurch.

You’ll come down from the Lurch
with an unpleasant bump.
And the chances are, then,
that you’ll be in a Slump.

Ισως νιώσεις πως ολοι οι άλλοι προχωρούν και εσύ μένεις πίσω σε ένα τέλμα, σε μια στάσιμη κατάσταση από την οποία δεν θα ξέρεις πως μπορείς να βγείς και αυτό θα σε κάνει να νιώθεις άσχημα. 

And when you’re in a Slump,
you’re not in for much fun.
Un-slumping yourself
is not easily done.

Πραγματικά το να βγείς απο το τέλμα δεν είναι καθόλου εύκολο και -γενικώς- το να είσαι σε τέλμα δεν είναι καθόλου ευχάριστο. 'Ισως να αρχίσεις να αμφισβητείς τον εαυτό σου και τις αποφάσεις σου, ίσως αρχίσεις να συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους και γενικά ίσως να νιώθεις πως θα πρέπει να γίνει κάτι σημαντικό ώστε να ξεκολλήσεις, μια και εσύ δεν θα βρίσκεις τι άλλο μπορεί να κάνεις. 


You will come to a place where the streets are not marked. 
Some windows are lighted.  But mostly they’re darked.
A place you could sprain both your elbow and chin!
Do you dare to stay out?  Do you dare to go in?
How much can you lose? How much can you win?

And IF you go in, should you turn left or right... 
or right-and-three-quarters? Or, maybe, not quite? 
Or go around back and sneak in from behind?
Simple it’s not, I’m afraid you will find, 
for a mind-maker-upper to make up his mind.

You can get so confused
that you’ll start in to race
down long wiggled roads at a break-necking pace
and grind on for miles across weirdish wild space,
headed, I fear, toward a most useless place. 
The Waiting Place…

Η κάθε επιλογή, η κάθε απόφαση έχει και ένα αποτέλεσμα. Είναι λογικό αυτό να σε μπερδεύει και να σε κάνει να διστάζεις να επιλέξεις τι θα κάνεις ή ποιον δρόμο θα ακολουθήσεις. Τόσες πολλές επιλογές, τόσοι δρόμοι... Παράλληλα, δεν θα χρειαστεί πάντα να αποφασίζεις ανάμεσα στο καλό και στο κακό... κάποιες φορές θα χρειαστεί να αποφασίζεις ανάμεσα στο καλό και στο καλύτερο. 

Όλο αυτό ίσως φαίνεται πολύπλοκο, αλλά το γεγονός παραμένει πως κανένας δεν μπορεί να σου πει τι να κάνεις με τη ζωή σου, κανείς δεν μπορεί να σου βρεί τη λύση - μόνο να σε συμβουλέψει μπορεί. Η τελική επιλογή θα είναι πάντοτε δική σου. 

Η δυσκολία να υπολογίσει κανείς τι είναι σωστό και το ότι κάποιες επιλογές απαιτούν και μια σχετική προσπάθεια, μερικές φορές κάνει τους ανθρώπους να αποφύγουν να επιλέξουν, και απλά να περιμένουν... κάτι, το οτιδήποτε. 


…for people just waiting.
Waiting for a train to go
or a bus to come, or a plane to go
or the mail to come, or the rain to go
or the phone to ring, or the snow to snow
or waiting around for a Yes or a No
or waiting for their hair to grow.

Everyone is just waiting.
Waiting for the fish to bite
or waiting for wind to fly a kite
or waiting around for Friday night
or waiting, perhaps, for their Uncle Jake
or a pot to boil, or a Better Break
or a string of pearls, or a pair of pants
or a wig with curls, or Another Chance.
Everyone is just waiting.
NO!
Thats not for you!

Ενώ είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσεις πως υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι οι οποίοι επίσης περιμένουν ενα... θαύμα ή να συμβεί κάτι ώστε να αλλάξουν οι ζωές τους ή να αποκτήσουν κάποιου είδους νόημα, εσύ δεν χρειάζεται να κάνεις το ίδιο. Αντίθετα, θα πρέπει να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου και να πάρεις πάλι τον έλεγχο του μέλλοντός σου, όπως κάνουν οι άνθρωποι που πιστεύουν στις ικανότητές τους και έχουν αυτοπεποίθηση. 


Somehow you’ll escape
all that waiting and staying.
You’ll find the bright places
where Boom Bands are playing.

With banner flip-flapping,
once more you’ll ride high!
Ready for anything under the sky.
Ready because you’re that kind of a guy!

Oh, the places you’ll go! 

There is fun to be done!
There are points to be scored.
There are games to be won.
And the magical things you can do with that ball
will make you the winning-est winner of all.

Fame!  You’ll be famous as famous can be,
with the whole wide world watching you win on TV

Θα βρείς το τρόπο να βγείς απο το τέλμα και θα ξαναζήσεις μεγάλες στιγμές ακολουθώντας τα όνειρά σου! 


Except when they don’t.
Because, sometimes, they won’t.
I’m afraid that some times
you’ll play lonely games too.
Games you can’t win
’cause you’ll play against you.

Τίποτα δεν είναι μόνιμο και τίποτα δεν είναι σίγουρο στη ζωή. Κάποιες φορές θα είσαι μόνη σου, ακόμα και έπειτα απο μεγάλες σου επιτυχίες γιατί ο κόσμος δεν είναι πάντα χαρούμενος για εμάς όταν ξεχωρίζουμε και προοδεύουμε. 

Οι πιο δύσκολες νίκες είναι αυτές που επιτυγχάνουμε ενάντια στον ίδιο μας τον εαυτό μωρό μου. Η ζωή είναι μια συνεχής εξέλιξη και αν θέλουμε να ζήσουμε σωστά θα πρέπει να βελτιωνόμαστε και να βλέπουμε τα κομμάτια του εαυτού μας που χρειάζεται να διορθώσουμε. 

All Alone!

Whether you like it or not,
Alone will be something
you’ll be quite a lot.

And when you’re alone, 
there’s a very good chance
you’ll meet things 
that scare you right out of your pants.

There are some, down the road 
between hither and yon,
that can scare you so much 
you won’t want to go on


Η μοναξιά και η συνειδητοποίηση ότι οι άλλοι δεν θα ασχολούνται πάντοτε με εσένα μπορεί να είναι δύσκολη, αλλά είναι μέρος της ζωής. Κανείς δεν μπορεί να παραμείνει στο προσκήνιο όλη την ώρα, και ο καθένας μας είναι μόνος από καιρό σε καιρό. 

But on you will go
though the weather be foul
On you will go
though your enemies prowl

On you will go
though the Hakken-Kraks howl
Onward up many
a frightening creek,
though your arms may get sore
and your sneakers may leak.

On and on you will hike
and I know you’ll hike far
and face up to your problems
whatever they are

Όμως, όσο δύσκολο και αν φαντάζει, εσύ θα συνεχίσεις (γιατί η ζωή πάντα συνεχίζεται) και θα αντιμετωπίσεις όλες τις αντιξοότητες, όλους τους εχθρούς, όλους τους φόβους και τα προβλήματα - όποια και αν είναι αυτά! Η επιμονή, ακόμα και όταν όλα είναι αντίθετα ή φαίνεται να καταρρέουν, θα σε οδηγήσει στην επιτυχία. 

You’ll get mixed up, of course,
as you already know.
You’ll get mixed up
with many strange birds as you go.

So be sure when you step.
Step with care and great tact
and remember that Life’s
a Great Balancing Act.

Just never forget to be dexterous and deft.
And never mix up your right foot with your left. 

Εννοείται καρδιά μου πως και θα μπερδευτείς και θα δυσκολευτείς κάποιες φορές, αλλά τελικά αυτό που πρέπει να θυμάσαι είναι πως δεν μπορείς πάντα να προβλέψεις τι θα κάνουν οι υπόλοιποι ή πως θα εξελιχθούν οι καταστάσεις. Πιθανόν να εμφανιστούν εμπόδια στον δρόμο σου αλλά από τη στιγμή που θα είσαι σίγουρη για το ποια είσαι και τις ικανότητές σου και προσέχεις τα βήματά σου, όλα θα πάνε καλά! 

Το σημαντικότερο είναι να κρατάς τις ισορροπίες (πάν μέτρον άριστον που λέγαν και οι Αρχαίοι) και φυσικά να μη βάζεις η ίδια τρικλοποδιά στον εαυτό σου! 

And will you succeed?
Yes! You will, indeed!
(98 and 3/4 percent guaranteed).

KID, YOU’LL MOVE MOUNTAINS!

Η επιτυχία, όπως και η ευτυχία, είναι άμεση συνάρτηση των πράξεων και των προσπαθειών σου. Και, παρά το οτι δεν μπορεί να σου δώσει εγγυήσεις, εάν εργάζεσαι σκληρά είναι πάρα πολύ πιθανό να πετύχεις, και συγκεκριμένα 98 και 3/4% 

Άλλωστε, αν δεν υπήρχε μια μικρή πιθανότητα αποτυχίας και η επιτυχία ήταν δεδομένη, δεν θα είχε ενδιαφέρον!  

So
be your name Buxbaum or Bixby or Bray
or Mordecai Ali Van Allen O’Shea…

You’re off to great places,
Today is your day!
Your mountain is waiting,
So… get on your way.

Ποτέ δεν θα νιώσεις 100% έτοιμη, οπότε μη περιμένεις. Ξεκίνησε! Είσαι φτιαγμένη να κάνεις το αδύνατο, επειδή το αδύνατο γίνεται δυνατό με κάθε βήμα που κάνεις! Ποτέ να μην θέτεις όρια στο τι μπορείς να επιτύχεις. 

Μπορεί το κάθε τί στη ζωή μας να μοιάζει (ή και να είναι) "βουνό", αλλά εσύ θα το μετακινήσεις!!! Το οποιοδήποτε "βουνό" άλλωστε είναι η πρόκληση της ζωής, και εναπόκειται σε εσένα να βρείς το δρόμο για τη κορυφή!  

Off you go λοιπόν κούκλα μου! Έχεις ήδη όμορφες αναμνήσεις στις αποσκευές σου, όλα σου τα όνειρα μπροστά σου και όλη τη δύναμη μέσα σου!  

Και μη ξεχνάς... η οικογένειά σου, εμείς, θα είμαστε πάντα δίπλα σου! Σε αγαπάμε πολύ!!! 

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2019

"Ο Γύρος του Κόσμου σε 5 ώρες" / Around the World Party- Λίστα Τραγουδιών με θέμα τα ταξίδια, τους προορισμούς & τις διακοπές!



Το φετινό πάρτυ των κοριτσιών είναι ταξιδιάρικο! 

"Ο Γύρος του Κόσμου σε 5 ώρες", είναι ένα all around the world party με θέμα τα ταξίδια! 

Εννοείται θα ακολουθήσει ανάρτηση με λεπτομέρειες οργάνωσης, προσκλήσεις, decor κτλ., αλλα εν τω μεταξύ, και για να μπαίνουμε σε travel mood, με χαρά μοιράζομαι μαζί σας τη λίστα με τα τραγούδια μας!!! 

Πατήστε "play" και ας "ταξιδέψουμε" μαζί!!!  


Αρχίζω με τα Ελληνικά τραγούδια... 

Τα "χαρούμενα":

Σ’ αγαπώ σε όλες τις γλώσσες  - Γιάννης Βογιατζής

Πάμε για τρέλες στις Σεϋχέλλες  -Πωλίνα

Πάμε Χαβάη – Άλκηστης Πρωτοψάλτη

Μασάϊ – Έλλη Κοκκίνου

Αεροπλάνο – Λίτσα Γιαγκούση

Πυξίδα – Ευρυδίκη (Τρελαίνεις τη πυξίδα μου…)

Στην αγορά του Αλ Χαλίλι  - Αλκίνοος Ιωανίδης
  
Θα σε περιμένω (στο Ελληνικό) – Αλέξια

Γλυφάδα Μαρακές – Κωνσταντίνα

Μάταλα – Tonis Sfinos

Ο Αράπης – Γιώργος Ζαμπέτας

Σε μαγικά νησιά – Γιώργος Νταλάρας

Φεύγω για Ντουμπάι  - Σπύρος Λεούσης

Στη Χονολουλού - Γιάννης Καλατζής

Να παίζει το τρανζίστορ (τ' Αμερικάνικα) - Μαρινέλλα

Μια Ελλάδα φώς - Κωσταντίνα 

Πάμε στον Άδωνι για καφέ - Άλκηστης Πρωτοψάλτη

Καλοκαιρινές διακοπές  - Νίκος Καρβέλας

Θέλω Επειγόντως Διακοπές – Κώστας Μαρτάκης

Ο Γύρος του Κόσμου - Otherview 

Ραντεβού στη παραλία - Ελένη Φουρέιρα 

Summer in Greece - Γιώργος Μαζωνάκης 

Come with me για να τη βρείς - Σταμάτης Γαρδέλης 

Τα πιο παραδοσιακά:

Άσπρα κόκκινα κίτρινα μπλε – Βίκυ Μοσχολιού

Τζαμάικα – Γιάννης Καλατζής

Κέρκυρα – Κέρκυρα  - Ρένα Βλαχοπούλου

Εγώ θα πάρω καπετάνιο – Μαρινέλλα

Οι Γλάροι (Tώρα το πλοίο έχει σαλπάρει… )

Κρήτη, Κέρκυρα και Νιο  - Θέμης Αδαμαντίδης

Άλλος για Χίο τράβηξε – Δημήτρης Μητροπάνος

Έλα να πάμε σ’ ένα μέρος– Γιάννης Πάριος

Στη Πάρο και στη Νάξο – Γιάννης Πάριος

Καράβια Χιώτικα - Παντελής Θαλασσινός 

Μες του Αιγαίου τα νησιά - Γλυκερία

Παποράκι του Μπουρνόβα - Γιάννης Καλατζής 

Ικαριώτικος

Συρτάκι (μουσική μόνο) 

Τα πιο «συναισθηματικά» αλλά εξίσου ωραία:

Ετοιμάζω ταξίδι  - Γιώργος Γιαννιάς

Γι’ αυτό σου λέω πάμε – Γιάννης Πάριος

Πάμε γι’ άλλες Πολιτείες – Ελένη Βιτάλη 

Κρουαζιέρα  - Βαγγέλης Γερμανός

Σα ναυαγοί – Νίνο

Μάτια μου η Ελλάδα – Χαρούλα Αλεξίου 

Νύχτες Μαγικές (Αραπίνες) – Στέλιος Καζαντζίδης

Αχ Ελλάδα σ'αγαπώ - Μανώλης Ρασούλης 

Ταχεία - Ελένη Βιτάλη 

Φεύγω - Χάρις Αλεξίου 

Εισητήριο στη τσέπη σου - Παντελής Θαλασσινός 

Το τραγούδι της Ερήμου  - Αρλέτα (Ακόμα κι αν φύγεις, για τον γυρο του Κόσμου...)

Διθέσιο - Αλκηστις Πρωτοψάλτη 

Τα λίγο πιο «Εναλλακτικά»:

Αεροπλάνα  - Βασίλης Καζούλης (Άννα δεν ήμουνα εγώ γι’ αεροπλάνα…)

Ένα Καράβι – Βασίλης Παπακωσταντίνου

Ταξιδιάρα ψυχή – Τρύπες

Προσευχή – Σπύρος Ζαγοραίος (… έφαγα τη γη …)   ;-) ;-)

Μια βραδιά στο Λεβερκούζεν - Γιώργος Νταλάρας 

Ενα τραγούδι απο τ' Αλγέρι - Γιώργος Νταλάρας 

Κλεινω κι έρχομαι  - Νίκος Πορτοκάλογλου 

Και τα "βαριά κι ασήκωτα":

Με αεροπλάνα και βαπόρια – Σωτηρία Μπέλου

Στο σταθμό του Μονάχου – Στέλιος Διονυσίου

Για κλείσιμο του πάρτι (τρολάρισμα):

Θα κάτσω σπίτι – Λουκιανός Κηλαιδόνης 


Και συνεχίζω με τα ξένα τραγούδια... 

World party (the YoLo song) – Onirama

All around the world – Celine Dion

New York, New York – Frank Sinatra

Viva Las Vegas – Elvis

California Dreamin – Mamas & Papas

Sweet Home Alabama - Lynyrd Skynyrd

This Flight Tonight – Nazareth

Come Fly with Me – Frank Sinatra

La Isla Bonita – Madonna

Down in Kokomo (Bermuda, Bahama, come on pretty mama...) – The Beach Boys

Viva Mexico – Aida Cuevas

Africa – Sakira

Big in Japan - Alphaville

Englishman in New York  - Sting

Americano - Yolanda Be Cool, DCUP

The Passenger – Iggy Pop

Havana Club Cuba

The world is not enough – Garbage

Mambo No.5 (I have a girl in Paris… ) – Lou Bega

(Oh baby, baby it’s a) Wild World – Cat Stevens

Hotel California - Eagles

The Letter – The Box Cops (Gimme a ticket for an airplane...)

Africa – Toto

Cuba – Gibson Brothers

Stop that Train – Clid Eastwood

Serfin USA – The Beach Boy

Walk Like an Egyptian – The Bangles

L’ Italiano – Tato Cotogno

Fly me to the Moon  - Frank Sinatra

Puerto Rico  - Vaya Con Dios

Hawaii 5-0 (theme song)

Maracaibo - Lu Colombo

Born to be Wild - Steppenwolf

Harem Holiday – Elvis

On my way – Phil Collins

Fly Away – Leni Kravitz

American Boy – Estelle and Kayne West 


Αυτά εχουμε σκεφτεί ως τώρα... Άν έχετε κάποια επιπλέον πρόταση θα χαρώ να την ακόυσω! 

Φιλιά Πολλά
Μαμά Δέσποινα  

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2018

Πρωτοχρονιά 2019 - Παιχνίδι ανταλλαγής δώρων (free printable)

Χρόνια πολλά σε όλους! 

Το καθιερωμένο πλέον οικογενειακό μας παιχνίδι της Πρωτοχρονιάς σε έκδοση του 2019 ώστε να το εκτυπώσετε και να το δώσετε και εσείς στους καλεσμένους σας!!! 

Πολύ απλό (οδηγίες ακολουθούν), πολύ οικονομικό (το κάθε δώρο ανα καλεσμένο δεν ξεπερνά τα 10 ευρώ), και πολύ αστείο με μια δόση "σασπένς", καθώς μέχρι το τέλος κανένας δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το δώρο του!!!

Εννοείται πως λέμε στους καλεσμένους μας πως -μια και θα παίξουμε αυτό το παιχνίδι και άρα θα φέρουν ένα δώρο ο καθένας- δεν χρειάζεται να μας φέρουν κάτι άλλο (γλυκά κτλ.) όταν έρθουν σπίτι μας!!! 
   
Τη διαδικασία τη ξέρετε: Δεξί κλίκ -Save Image 

Μπορείτε είτε να τις εκτυπώσετε είτε να τις στείλετε μέσω social media στους καλεσμένους σας!





Καλή διασκέδαση και καλή μας χρονιά!!! 

Δέσποινα 

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2018

Το ταξίδι της ψυχής απο τη Γή στον Ουρανό, σε απλά Ελληνικά ώστε να το εξηγήσουμε στα παιδιά μας. Γιατί κάνουμε κηδείες και μνημόσυνα, τί συμβολίζουν τα κόλλυβα?

Αυτή η ανάρτηση δεν έχει σκοπό προσηλυτιστικό. Σκοπός μου είναι να μοιραστώ τη γνώση που αποκόμισα όταν εντρύφησα στη σημειολογία και τον συμβολισμό των λόγων και των τελετουργικών, ένας τρόπος να παραθέσω με τα δικά μου απλά λόγια αυτά που κατάλαβα, με βασικό στόχο να μπορέσω να εξηγήσω στα παιδιά μου τί συμβαίνει στη ψυχή όταν κάποιος πεθάνει και για ποιο λόγο κάνουμε ότι κάνουμε εμείς που μένουμε πίσω. Άποψη μου είναι πως όταν κάτι το κατανοούμε το αποδεχόμαστε ευκολότερα.

«Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας, 
και τοις εν τοις μνήμασιν ζωήν χαρισάμενος»

Δυστυχώς τους τελευταίους μήνες χάσαμε δυο πολύ δικούς μας ανθρώπους. Μέσα στην οδύνη του αποχωρισμού, η νεκρώσιμη ακολουθία και η επιμνημόσυνη δέηση έδρασε σαν βάλσαμο στη καρδιά μου. Φαντάζομαι πως αυτή είναι άλλωστε και η φιλοσοφία και ο σκοπός των δύο αυτών τελετουργικών. Μιλώντας γι’ αυτό, συνειδητοποίησα πως πολλοί άνθρωποι αποστρέφονται και αποφεύγουν τις κηδείες και τα μνημόσυνα, ίσως γιατί είναι μια σαφής υπενθύμιση της θνητότητας μας. Η απόγνωση των αγαπημένων που μένουν πίσω και η απελπισία του αποχωρισμού προκαλούν πολύ έντονα συναισθήματα τα οποία δεν είναι εύκολο να τα διαχειριστεί κανείς.

Εννοείται πως δεν είναι υποχρεωτικό να πηγαίνει κάποιος σε κηδείες. Ούτε χρειάζεται να απολογείται γι' αυτό. Ο καθένας έχει τις απόψεις του και ολόκληρη στάση ζωής απέναντι στο θάνατο και αυτό είναι σεβαστό. 

Παρά ταύτα, ο θάνατος είναι ένα σημαντικό γεγονός στο οποίο καλείται να συμμετέχει το κοινωνικό περιβάλλον της οικογένειας που έχασε τον άνθρωπό της Από την μία πλευρά, σαφώς και η οικογένεια βιώνει το δικό της πένθος, που κανείς δεν μπορεί να το βιώσει με τον ίδιο τρόπο, αλλά η κοινωνική υποστήριξη είναι πολύ σημαντική, καθώς και μόνο το γεγονός ότι δεν είσαι μόνος σε αυτόν τον δύσκολο αγώνα λειτουργεί ως ηθικό στήριγμα, ενώ η συμπαράσταση βοηθάει στην απαραίτητη συναισθηματική αποφόρτιση. Ο λαός λέει: «θλίψη μοιρασμένη, μισή θλίψη, χαρά μοιρασμένη, διπλή χαρά»

Η αλληλένδετη σχέση του κύκλου της ζωής της με τον κύκλο του θανάτου είναι μια πρώτη σημαντική διαπίστωση που κάνουν οι πενθούντες, και στα όποια ερωτήματα προκύπτουν η θρησκεία μας, μέσω των τελετουργικών της, νομίζω πως βοηθάει ιδιαίτερα. 

«Είπεν ο Κύριος προς τους εληλυθότας προς αυτόν Ιουδαίους: 
Αμήν αμήν λέγω υμίν, ότι ο τον λόγον μου ακούων και πιστεύων τω πέμψαντί με, έχει ζωήν αιώνιον, και εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν. 
Αμήν αμήν λέγω υμίν ότι έρχεται ώρα, και νυν εστίν, ότε οι νεκροί ακούσονται της φωνής του Υιού του Θεού, και οι ακούσαντες ζήσονται»
(Ιωάν. Ε' 2430)

Για την επιστήμη ο θάνατος είναι η οριστική παύση των λειτουργιών πού κρατούν το σώμα στην ζωή και η διάλυση τής ψυχοσωματικής οντότητας τού ανθρώπου. 

Κατά την διδασκαλία τής Εκκλησίας μας, ο θάνατος δεν είναι τίποτε άλλο παρά η διάβαση από την παρούσα, φθαρτή ζωή στην μελλοντική και αιώνια, γι’ αυτό και ονομάζεται κοίμηση και οι χώροι ταφής κοιμητήρια. 

Η παρούσα ζωή μας είναι μια προετοιμασία για τη μελλοντική ζωή, προετοιμασία, που λήγει με τον θάνατό μας. Ο Χριστός, με την Ανάσταση του, άνοιξε τις πύλες της Βασιλείας των Ουρανών. Το σώμα αποσυντίθεται, προκειμένου να εγερθεί εκ νέου κατά τη γενική Ανάσταση (Δευτέρα Παρουσία). Η ψυχή όμως, συνεχίζει να ζει, μην παύοντας να υπάρχει ούτε για μια στιγμή. 

«Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωή του μέλλοντος αιώνος»

Δεν είναι λοιπόν απαισιόδοξος ο Χριστιανισμός, όταν λέει «πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα», αλλά αντίθετα αισιόδοξος γιατί βλέπει και ζητεί την ουσία, την πραγματική και αιώνια ζωή της ψυχής και του σώματος. 

Ή Εκκλησία, μιλώντας για τον θάνατο, αναφέρεται σε ένα φοβερό μυστήριο. Ονομάζοντάς το μυστήριο, θέλει να μάς πει πως είναι μάταιη η προσπάθεια να κατανοήσουμε την ουσία αυτού του φαινομένου εις βάθος. Ή Χριστιανική μας πίστη όμως, μας δίνει ορισμένες πληροφορίες περί του μυστηρίου του θανάτου. 

Οι Άγιοι Πατέρες μάς δίνουν δύο βασικές συμβουλές: να μη φοβόμαστε τον θάνατο και να μην κλαίμε υπέρμετρα τους νεκρούς μας, να μην θλιβόμαστε πέραν από τα λογικά όρια, γιατί ο θάνατος δεν είναι μία οδός που οδηγεί στην ανυπαρξία αλλά το προσωρινό τέρμα της επιγείου ζωής μας και ταυτόχρονα η αφετηρία της αιώνιας ζωής. 

Το κάθε τι που λαμβάνει χώρα σε μια κηδεία ή σε ένα μνημόσυνο γίνεται για συγκεκριμένο λόγο: 
Στη Νεκρώσιμη Ακολουθία η προσοχή στρέφεται στην αναχωρούσα ψυχή αλλά, παράλληλα με τη μέριμνά μας για την ψυχή που έχει μεν αναχωρήσει και κατά κάποιο τρόπο βρίσκεται ακόμη κοντά στη γη, υπάρχει και μια βαθιά φροντίδα για το σώμα. 
Στα μνημόσυνα, όλη η προσοχή μας συγκεντρώνεται στην ψυχή που βρίσκεται τώρα στην αιωνιότητα, πρόσωπο προς πρόσωπο με τον ζώντα Θεό, και η οποία αναπτύσσεται σε μια όλο και βαθύτερη κοινωνία μαζί Του. 

Νεκρώσιμη ακολουθία
Στη νεκρώσιμη ακολουθία γίνεται ουσιαστικά ένα διάλογος μεταξύ των συγγενών και φίλων του κεκοιμημένου και του Θεού. Ονομάζεται και εξόδιος ακολουθία, και αυτό διότι συνοδεύουμε τον μεταστάνταστην πορεία του προς την έξοδο από την ζωή αυτή. 

Κατά τη διάρκεια της Νεκρώσιμης Ακολουθίας, καλούμαστε να βρούμε μια ισορροπία ανάμεσα στην αποδοχή της πραγματικότητας και στη βεβαιότητα της πίστης μας, ανάμεσα στη θέα της φθοράς και στη βεβαιότητα της αιώνιας ζωής

Αφενός βλέπουμε το -τόσο αγαπητό και πολύτιμο- σώμα πληγωμένο και κατακτημένο από τη θνητότητα, παραδομένο στο θάνατο, και αφετέρου, αναγνωρίζουμε τη σύνδεσή του με το Σώμα του Χριστού και το βλέπουμε ως σπόρο που σπείρεται για να αναγεννηθεί μέσα από την Ανάσταση. 

Μέσα από τους ύμνους τονίζεται η ματαιότητα των εγκοσμίων και εξυμνείται η αξία των αιωνίων αγαθών. Τόσο οι ιερείς όσο και οι παρευρισκόμενοι, ζητούν όχι μόνο το έλεος του Θεού αλλά και παρηγοριά, «διότι ουδείς άνθρωπος μπορεί αξίως να σταθεί την ώρα του φοβερού βήματος». Παρακαλούν όλοι μαζί τον Θεό να αναπαύσει το μεταστάντα μαζί με τους σωσμένους, ενώ παρακαλούμε και την Παναγία μας να δεηθεί προς τον Κύριο. Ο ιερέας ικετεύει τον Θεό, ο οποίος νίκησε το θάνατο και το διάβολο με την παρουσία του στον κόσμο, να λάβει υπόψη τη ροπή του ανθρώπου προς την αμαρτία και να παραβλέψει τις αμαρτίες του ως αγαθός και φιλάνθρωπος. 

Οι ευχές της πίστης που συνοδεύουν την ψυχή του κεκοιμημένου και που προσφέρονται μπροστά στο πρόσωπο του Θεού αποτελούν μαρτυρία αγάπης. Όσο αμαρτωλός και αδύναμος άνθρωπος κι αν υπήρξε ο αποθανών, άφησε πίσω του μια όμορφη μνήμη. Όλα τα άλλα θα γίνουν χώμα. Η αγάπη θα επιβιώσει απ’ όλα τα άλλα πράγματα. 

Διακηρύσσοντας μπροστά στον Θεό την αθάνατη αγάπη μας για τον πεθαμένο είναι σαν να επιβεβαιώνουμε αυτό το πρόσωπο, όχι μόνο στο χρόνο αλλά και στην αιωνιότητα Όταν μάλιστα στεκόμαστε με αναμμένα κεριά στην Ακολουθία, διακηρύσσουμε πραγματικά την πίστη μας στην ανάσταση, αλλά και δηλώνουμε μπροστά στο πρόσωπο του Θεού ότι αυτό το πρόσωπο έφερε ένα φως στον κόσμο. 

Ακολουθεί η κηδεία. Η λέξη κηδεία προέρχεται από το ρήμα κήδομαι που θα πει φροντίζω. Επομένως, κηδεία είναι η φροντίδα για τον άνθρωπο που έφυγε απ' αυτή τη ζωή. 

Με τις προσευχές της Εκκλησίας και τις ευχές των ιερέων συνοδεύουμε στον τάφο το νεκρό σώμα. Στη συνέχεια, το θάβουμε μέσα στο χώμα και τοποθετούμε στο σημείο της ταφής του ένα σταυρό, το σύμβολο της νίκης του Χριστού κατά του θανάτου. 

Μνημόσυνα
Η λέξη μνημόσυνο παράγεται από το ρήμα «μνημονεύω», που σημαίνει φέρνω κάποιον στον νου μου, ανακαλώ στη μνήμη μου κάποιον. Τα μνημόσυνα γίνονται στη μνήμη του μεταστάντος για την ανάπαυση της ψυχής του. 

Είναι η προσευχή εμάς των ζωντανών για τους κεκοιμημένους μας, και έχουν μεγάλη σημασία για τους τελευταίους καθώς αποτελούν τη «μεσιτεία» μας προς τον Θεό για την ανάπαυση των ψυχών τους. Με αυτά υποβάλουμε αίτηση χάριτος για αυτούς στον Θεό, επειδή ο Θεός είναι φιλάνθρωπος και η τελική κρίση ακόμη δεν έγινε. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είπε «Μη αμφιβάλλεις ότι ο αποθανών θα λάβει κάτι καλό από τις προσευχές που κάνεις εσύ».

Στην Ορθόδοξη παράδοση έχουμε τέσσερα κύρια μνημόσυνα. Το τριήμερο, το εννιαήμερο, το σαρανταήμερο και το ετήσιο μνημόσυνο. Όλα δημιουργήθηκαν για να βοηθήσουν στο ταξίδι της ψυχής από τη γη στον ουρανό. 

Τα τρίμηνα, εξάμηνα, ενιάμηνα και τρίχρονα – πολλαπλάσια της τριάδας – γίνονται «εις δόξαν του Τριαδικού Θεού υπέρ του μεταστάντος».

Τα μνημόσυνα μπορεί να γίνονται παντού και πάντοτε, κυρίως κατά την τέλεση της Θείας λειτουργίας. Η Εκκλησία μας έχει όλα τα Σάββατα αφιερώσει για προσευχές  υπέρ των  κεκοιμημένων. Όμως δύο Σάββατα, το Σάββατο πριν την και το Σάββατο πριν τη Πεντηκοστή είναι τα δύο κύρια Ψυχοσάββατα. 

Τριήμερο 
Λαμβάνει χώρα τη τρίτη μέρα από την κοίμηση και συμβολίζει την ανάσταση του Κυρίου μετά την τριήμερη παραμονή Του στον τάφο. Ευχόμαστε να αναστηθεί και ο νεκρός στην ουράνια βασιλεία παρακαλούμε τον Κύριο να αναπαύσει τον κοιμηθέντα «μετά δικαίων». 

Τις δυο πρώτες ημέρες η ψυχή, με τη συντροφιά των αγγέλων που τη συνοδεύουν, γυρίζει στους τόπους όπου έζησε. Εκείνη μας βλέπει, μας μιλάει αλλά εμείς ούτε μπορούμε να τη δούμε, ούτε να της μιλήσουμε. Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός περιγράφει στη Νεκρώσιμη Ακολουθία την κατάσταση της ψυχής εκείνη την ώρα πολύ παραστατικά: «Προς τους ανθρώπους τα χέρια απλώνει, και κανείς δεν τη βοηθά». 

Την τρίτη ημέρα, η ψυχή αρχίζει τη πορεία προς τον ουρανό για να κριθεί από το Θεό. Την ημέρα αυτή οι συγγενείς τελούμε το τριήμερο μνημόσυνο για δύο λόγους: αρχικά για να ανακουφίσουν οι Άγγελοι τη ψυχή για τη λύπη της που αφήνει τα εγκόσμια και επιπρόσθετα -και πιο σημαντικά- διότι η ψυχή στην πορεία της προς τον ουρανό θα συναντήσει τα τελώνια. Η λέξη τελώνιο προέρχεται από τους τελώνες, οι οποίοι ήταν εισπράκτορες φόρων, άδικοι και με φήμη εκβιαστών. 

Τα τελώνια είναι πονηρά πνεύματα που έχουν ως στόχο τους να εμποδίσουν την ψυχή να φτάσει στον ουρανό, κατηγορώντας την για τις αμαρτίες που έπραξε. Οι άγγελοι τους απαντούν με τις καλές πράξεις αυτού του ανθρώπου και έτσι περνά η ψυχή ένα-ένα τα τελώνια, και μόνον αφού διέλθει επιτυχώς από όλα τα τελώνια μπορεί να συνεχίσει την πορεία της προς τον Θεό. Αν, λόγω έλλειψης καλών πράξεων της ψυχής, οι άγγελοι δεν μπορούν να απαντήσουν, τότε εκείνα παίρνουν την ψυχή στον Άδη. 

Τα Τελώνια
Το πόσο τρομερή είναι αυτή η άνοδος και η συνάντηση με τα τελώνια φαίνεται από το γεγονός ότι η ίδια η Παναγία όταν πληροφορήθηκε από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ την επικείμενη κοίμησή Της, προσευχήθηκε στο Υιό και Θεό Της να Την βοηθήσει να αντιμετωπίσει τους δαίμονες, και ο ίδιος ο Χριστός εμφανίστηκε από τους Ουρανούς για να παραλάβει την ψυχή της και να την οδηγήσει στους Ουρανούς. 

Δύσκολη και φοβερή η τρίτη ημέρα για την ψυχή, και για τον λόγο αυτό έχει ιδιαίτερη ανάγκη από προσευχές για τη σωτηρία της. Οι ευχές των Χριστιανών και του Ιερέα έχουν την δύναμη να κάνουν τα εναέρια τελώνεια να παραμερίσουν για να περάσει η ψυχή χωρίς να μπορούν να την αρπάξουν οι δαίμονες για τα σφάλματα που έπραξε. 

Περνώντας επιτυχώς από τα τελώνια η ψυχή, φτάνει στον ουρανό και ο Φύλακας Άγγελος της την οδηγεί στον Χριστό, ο οποίος τότε την ευλογεί χωρίς να πει τίποτα απολύτως. Ούτε ο Χριστός μας αποφαίνεται, ούτε η ψυχή αντιλαμβάνεται με ακρίβεια τι θα γίνει. Διαισθητικώς όμως ξέρει ότι, αφού πέρασε τα Τελώνια, είναι σωσμένη. Περιμένει βέβαια την επικύρωση... 

Έπειτα η ψυχή, με τον Φύλακα Άγγελό της, ξανακατεβαίνει στη γη και αρχίζει μια διαδρομή από την ημέρα που γεννήθηκε μέχρι την ημέρα που κοιμήθηκε. Ακολουθεί βήμα-βήμα, πόντο–πόντο τα πάντα με λεπτομέρεια. Και τότε, όταν αισθάνεται και τα θυμάται όλα, διαπιστώνει ότι ο Θεός ήταν και είναι πανταχού παρών. 

Εννιάμερα 
Την ενάτη ημέρα η ψυχή επανέρχεται πλάι στον Χριστό και η Εκκλησία και πάλι δέεται «Κύριε Ελέησον την ψυχή που παρίσταται ενώπιον Σου». Ο Χριστός ευλογεί αλλά δεν αποφαίνεται. 

Από την ενάτη ημέρα και μετά, ο Φύλακας Άγγελος οδηγεί τη ψυχή τις μισές ημέρες στον Παράδεισο και τις άλλες μισές στον Άδη, μη ξέροντας ακόμη που θα κριθεί να μείνει. Οι συγγενείς τελούν το εννιαήμερο μνημόσυνο για να ζητήσουν από το Θεό να βοηθήσει την ψυχή στην περιήγηση της στον Άδη. Την Τεσσαρακοστή ημέρα η ψυχή θα έχει πια ολοκληρωμένη την εμπειρία τόσο του κτιστού όσο και του νοητού, του αόρατου κόσμου...

Επίσης, τα εννιάμερα τα κάνουμε, για να παρακαλέσουμε τον Θεό να συγκαταριθμήσει τη ψυχή του κοιμηθέντος με τα εννέα άυλα ουράνια τάγματα των Αγγέλων. Τα ουράνια τάγματα είναι: τα Χερουβείμ, τα Σεραφείμ, οι Θρόνοι, οι Κυριότητες, οι Αρχές, οι Εξουσίες, οι Δυνάμεις, οι Άγγελοι και οι Αρχάγγελοι. 

Τέλος, τα εννιάμερα μνημόσυνα τελούνται επειδή στις εννέα ημέρες αρχίζει να διαλύεται ο κοιμηθείς «εις τα εξ ών συνετέθη». 

Σαράντα
Ο Χριστός «ανελήφθη εις τον Ουρανόν και εκάθησεν εκ δεξιών του Πατρός». Μετά την Ανάστασή Του, ο Κύριος επί σαράντα ημέρες παρουσιαζόταν στους μαθητές Του. Τα Σαράντα τελούνται την ευχή να ν’ «αναληφθεί» και ο νεκρός, να συναντήσει το Χριστό στους ουρανούς και να ζήσει για πάντα μαζί Του.

Την τεσσαρακοστή ημέρα η ψυχή θα κριθεί από το Θεό ως προς το που θα παραμείνει. Το σαρανταήμερο μνημόσυνο έχει σκοπό να παρακαλέσουν οι συγγενείς και οι φίλοι του αποθανόντος το Θεό να κρίνει επιεικώς την ψυχή και να την «τάξει μετά των δικαίων» στον Παράδεισο. 

Ο Φύλακας Άγγελος καρτερικά αναμένει την απόφαση... Αν λάμψει... εκ δεξιών η ψυχή σώζεται, αν εξ αριστερών η ψυχή οδηγείται στον Άδη... όχι στην κόλαση. Η κόλαση είναι τελείως άδεια ακόμα! Δεν περιέχει απολύτως κανέναν. Γιατί ακόμα δεν έγινε η Δευτέρα παρουσία... 

Οι ψυχές των κολασμένων τώρα παραμένουν στον Άδη που είναι, τρόπον τινά, το προοίμιο της Κολάσης, όπως και ο Παράδεισος είναι το προοίμιο της Βασιλείας των Ουρανών. Εκεί βρίσκονται οι σωσμένες ψυχές χωρίς όμως τα σώματά τους. Στην Βασιλεία των Ουρανών αυτή τη στιγμή βρίσκονται μόνο ο Χριστός και η Παναγία μας, με ψυχές και σώμα. Οι Άγιοι βρίσκονται στον Παράδεισο αλλά χωρίς τα σώματα τους. Οι ψυχές θα ενωθούν με τα σώματά τους μετά την Δευτέρα παρουσία και θα οδηγηθούν πλέον από τον Παράδεισο στον Θεϊκό Νυμφώνα ή από τον Άδη στην Κόλαση. 

Επομένως ιδιαίτερη σημασία έχει η τεσσαρακοστή ημέρα, ακριβώς όταν αυτή συμπληρωθεί. Τα σαράντα τα κάνουμε πάντοτε είτε λίγο πρίν είτε την ίδια μέρα - ούτε μια μέρα αργότερα. Γνωρίζει καλά η Εκκλησία μας ότι αυτή η ημέρα είναι η κρισιμότερη, οπότε και θα παρθεί η οριστική απόφαση, η οποία θα ισχύσει για πάντα, και για αυτό προσκομίζει τα κόλλυβα της 40ης ημέρας τα οποία είναι και τα πιο σημαντικά. Εκείνη την ημέρα η ψυχή θα λάβει τη θέση της. 

Ετήσιο Μνημόσυνο/ Χρόνος
Το ετήσιο μνημόσυνο τελείται την επέτειο ημέρα του θανάτου, σε ανάμνηση των γενεθλίων του νεκρού, καθώς, για τους πιστούς Χριστιανούς, ημέρα της αληθινής γεννήσεως είναι η ημέρα του σωματικού θανάτου και της μεταστάσεως στην αιώνια ζωή. 

Κόλλυβα
Μετά τον 4ο αιώνα επικράτησε να προσφέρουμε κόλλυβα, τα οποία έχουν συμβολική σημασία. Τα κόλλυβα συνδέονται με την έννοια της ελεημοσύνης που πρέπει να συνοδεύει τα μνημόσυνα – για αυτόν τον λόγο και συνηθίζεται να παρατίθεται γεύμα ή/και να γίνονται δωρεές στη μνήμη των κεκοιμημένων. 

Κατά την παρασκευή των κόλλυβων βάζουμε λιβάνι και τα θυμιατίζουμε. Επίσης, έχουμε το καντήλι μας αναμμένο. Τέλος, όταν τοποθετούμε τα υλικά στον δίσκο, τα βάζουμε σε σχήμα σταυρού. 

Το σιτάρι:
Το βασικό υλικό για τα κόλλυβα είναι το σιτάρι, σύμβολο της γης. 

Κατά την Ορθόδοξη Πίστη ο νεκρός μας θάβεται στο χώμα και σαπίζει ώστε να εγερθεί στη Δευτέρα Παρουσία. Το σιτάρι συμβολίζει το θάνατο, την ταφή και την ανάσταση των σωμάτων. 

Όπως ο σπόρος του σιταριού πέφτει στη γη, θάβεται και χωνεύεται και σαπίζει χωρίς όμως να φθαρεί και στη συνέχεια φυτρώνει καλύτερος και ωραιότερος, έτσι και το νεκρό σώμα του ανθρώπου θάβεται στη γη και σαπίζει, για να αναστηθεί και πάλι άφθαρτο και ένδοξο και αιώνιο. Η ταφή του κεκοιμημένου στη γη, ως άλλου πνευματικού σίτου, ανάγει στη μέλλουσα κοινή ανάσταση και ατελεύτητη ζωή κοντά στον Χριστό. Αντίστοιχα, η φάση της ύπνωσης που ονομάζουμε θάνατο είναι μια διαδικασία θαυματουργική. 

Σημαντικό είναι να προσέξουμε πως ο σπόρος που «πεθαίνει» και ξαναφυτρώνει δεν διατηρεί την πρότερη μορφή του (σπόρος), αλλά μεταλλάσσεται. Από τον ένα σπόρο πού − αν δεν έπεφτε στην γη να διαλυθεί − θα έμενε μόνος του, φυτρώνουν απείρως περισσότεροι πολλαπλασιάζοντας και διαιωνίζοντας την ζωή. 

Και αυτή ακριβώς την εικόνα διάλεξε ο Χριστός για να μας βεβαιώσει πως η ζωή όχι απλώς δεν χάνεται αλλά μέσα από τον θάνατο καταξιώνεται, δηλαδή δοξάζεται:

«Εάν μη ο κόκκος του σίτου πεσών εις την γήν αποθάνη, αυτός μόνο μένει, 
Εάν δε αποθάνη, πολύν καρπόν φέρει»
(Ιωάννου ΙΒ 24)

Δηλαδή: το σπυρί του σιταριού εάν πέφτοντας στη γη δεν πεθάνει, μένει μοναχό του - εάν όμως πεθάνει, πολύ καρπό φέρνει. 

Τα παραπάνω που ισχύουν για τους σπόρους του σιταριού, ισχύουν κατ’ αναλογία και για τους υπόλοιπους ξηρούς καρπούς (καρύδια κτλ.). Συμβολίζουν τη ζωή που αναπαράγεται.

Τα υπόλοιπα υλικά που χρησιμοποιούμε για να φτιάξουμε τα κόλλυβα αλληλοσυμπληρώνονται και τέρπουν – χωρίς όμως να χορταίνουν – τις 5 αισθήσεις μας προκειμένου να υπογραμμιστεί ο ολοκληρωτικός θρίαμβος της ζωής επί του θανάτου. 

Η Σταφίδα:
Η σταφίδα -δηλαδή το ξερό σταφύλι- συμβολίζει τον Χριστό αλλά και τη γλυκύτητα της ζωής.

«Εγώ είμαι η άμπελος η αληθινή και ο Πατέρας μου είναι ο γεωργός» 
Κατά Ιωάννην Κεφ. 15: παρ.1

«Κάθε κλήμα ενωμένο μ’ εμένα που δε φέρει καρπό το αφαιρεί. Και καθένα που φέρει καρπό το κλαδεύει, για να φέρει περισσότερο καρπό» 
Κατά Ιωάννην Κεφ. 15: παρ.2

Το Ρόδι:
Καρπός της αφθονίας, της γονιμότητας, της καλοτυχίας, του πλούτου αλλά και των νεκρών ή του θανάτου, το ρόδι συνοδεύει συμβολικά την ανθρώπινη παρουσία στη Γη από την προϊστορία της μέχρι τις ημέρες μας.

Το ρόδι είναι το φρούτο που ο Πλούτωνας έδωσε στην Περσεφόνη για να τη «δέσει» με τον Άδη. Το βάζουμε στα κόλλυβα με την ευχή «να είναι όλα ρόδινα» εκεί που βρίσκεται ο κεκοιμημένος μας. 

Τα αμύγδαλα:
Τα ασπρισμένα αμύγδαλα συμβολίζουν τα γυμνά οστά και θυμίζουν την κοινή μοίρα όλων μας

Ο Μαιντανός
Ο ψιλοκομμένος μαϊντανός συμβολίζει τον «τόπο χλοερό» όπου «ουκ έστι πόνος». Επίσης, ο μαϊντανός έχει το πράσινο χρώμα της ελπίδας και της βλάστησης αλλά σε μια απόχρωση σχεδόν σκοτεινή. 

Η Κανέλα:
Η κανέλλα, με το καφέ της χρώμα, διατηρεί τη σοβαρότητα του μυστηρίου αλλά δεν έχει το μαύρο του θανάτου. Επίσης, το καφέ χρώμα συμβολίζει το χώμα. 

Μπαχαρικά:
Συμβολίζουν τα αρώματα αυτού του κόσμου

Το τρίμμα από τα στραγάλια ή η φρυγανιά ή το αλεύρι
Συμβολίζουν το «ελαφρύ» χώμα που ευχόμαστε να σκεπάζει τους κεκοιμημένους μας. 

Η Ζάχαρη:
Η λευκή κρούστα από ζάχαρη συμβολίζει την μετά θάνατον ουράνια γλυκιά ζωή, τη γλύκα του παραδείσου, και αποτελεί μικρογραφία του «φωτεινού χιτώνα» που καλύπτει προστατευτικά όλα τα συστατικά. 

Η λευκότητα και η γλυκύτητα της ζάχαρης είναι τα χαρακτηριστικά του «άληκτου φωτός» και της αιώνιας μακαριότητας που επιφυλάσσει ο Θεός «δια τους αγαπώντας αυτόν» (πρβλ. Α΄ Κορ.2,9).

Κουφέτα (ασημένια ή χρυσά)
Συμβολίζουν τα οστά των κεκοιμημένων που στον χρόνο παραμένουν άφθαρτα ενώ η σάρκα αποσυντίθεται. 

Αξίζει να σημειωθεί βέβαια, ότι τα κόλλυβα δεν αποτελούν το σημαντικό, το ουσιώδες συστατικό τού Ιερού Μνημόσυνου. Σημαντικότατα και αναγκαιότατα για ένα Μνημόσυνο είναι: Το πρόσφορο, η λειτουργιά, το Νάμα, ο Οίνος, το θυμίαμα και το κερί, τα οποία ανέκαθεν προσέφεραν οι πιστοί σε κάθε τέλεση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας. 

Η κατάσταση των ψυχών μέχρι την τελική κρίση
Την τεσσαρακοστή ημέρα γίνεται η μερική κρίση της ψυχής. Ονομάζεται μερική διότι η τελική θα έρθει με την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου. 

Μετά από τη μερική κρίση, κάποιες ψυχές βρίσκονται σε μια κατάσταση πρόγευσης της αιώνιας αγαλλίασης και μακαριότητας, ενώ άλλες σε μια κατάσταση τρόμου εξαιτίας των αιώνιων μαρτυρίων τα οποία θα υποστούν πλήρως μετά την Τελική Κρίση. Μέχρι τότε εξακολουθεί να υπάρχει δυνατότητα αλλαγής της κατάστασής τους. 

Στο τελευταίο δοξαστικό τροπάριο που ακούμε στη Νεκρώσιμη Ακολουθία κατά τον τελευταίο ασπασμό, όταν ο υμνωδός με ποιητική αδεία βάζει στα χείλη του νεκρού τα λόγια που ακούγονται, λέει:

«Αλλ’αιτώ πάντας και δυσσωπώ, αδιαλείπτως υπέρ εμού προσεύχεσθαι Χριστώ τώ Θεώ, ίνα μή καταταγώ δια τάς αμαρτίας μου, είς τόν τόπον της βασάνου, αλλ’ίνα με κατατάξη όπου το φώς της ζωής»

Όλοι βέβαια ελπίζουμε ότι οι ψυχές των αγαπημένων μας βρίσκονται στην κατάσταση της πρόγευσης του παραδείσου, αλλά μόνο για τους Αγίους μπορούμε να είμαστε σίγουροι. Έτσι, όταν η ψυχή ενός ανθρώπου φύγει από αυτό τον κόσμο, αρχίζουμε αμέσως να μιλάμε στο Θεό γι’ αυτόν. Δηλαδή να προσευχόμαστε.

Σύμφωνα με τη χριστιανική πίστη, οι ζώντες κάνουμε προσευχές και μνημόσυνα, ικετεύοντας τον Κύριο για τη συγχώρηση και την ανάπαυση των αγαπημένων μας. 

«Ανάπαυσον, ο θεός τον δούλον σου, και κατάταξον αυτόν εν Παραδείσω, όπου χοροί των Αγίων Κύριε, και οι Δίκαιοι εκλάμψουσιν ως φω­στήρες, τον κεκοιμημένον δούλον σου ανάπαυσον, παρορών αυτού πάντα τα εγκλήματα»

«Μετά των Αγίων ανάπαυσον, Χριστέ, την ψυχήν του δούλου σου, ένθα ουκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός, αλλά ζωή   ατελεύτητος».

Με τα μνημόσυνα, τη συμμετοχή στη Θεία Ευχαριστία με τα πρόσφορα, τα τρισάγια και τις ελεημοσύνες υποβάλουμε αίτηση χάριτος για τους κεκοιμημένους μας στον δίκαιο Κριτή, επειδή ο Θεός είναι φιλάνθρωπος και η τελική κρίση ακόμη δεν έγινε.

«Ο Θεός θέλει να βοηθήσει τους κεκοιμημένους, γιατί πονάει για τη σωτηρία τους... Με τα κόλλυβα του δίνουμε το δικαίωμα να επεμβαίνει…Γι’ αυτό η Εκκλησία μας έχει τα κόλλυβα και τα μνημόσυνα.. Έχουν την δυνατότητα και από την κόλαση να βγάλουν ψυχή» 
(Γέροντας Παίσιος, ΛΟΓΟΙ Δ΄Σελ.278). 

Το έλεος του Θεού θα φανεί ευνοϊκό σ' όσους από αθέλητη ανθρώπινη αδυναμία πέθαναν, όχι σε αμετανοησία και απιστία, αλλά με αδυναμίες και ατέλειες. Ο Θεός δέχεται με ευχαρίστηση τις προσφορές μας για χάρη όσων δεν πρόλαβαν και έφυγαν κατά κάποιο τρόπο απροετοίμαστοι. 

Τις δέχεται και τις λογαριάζει σαν πράξεις και προσφορές εκείνων. Έτσι θέλει ο φιλάνθρωπος Κύριος, να Του ζητάνε τα πλάσματά Του και να τους δίνει όσα είναι για τη σωτηρία τους. Και μάλιστα λυγίζει ολοκληρωτικά, όταν κάποιος δεν αγωνίζεται μόνο για την δική του ψυχή, αλλά ενδιαφέρεται και για την ψυχή του πλησίον του.

Στην περίπτωση αυτή ο άνθρωπος γίνεται μιμητής του  Θεού και τις δωρεές των άλλων τις ζητάει σαν δικές του χάρες. Έτσι εκπληρώνει την προϋπόθεση της τέλειας αγάπης, εξασφαλίζει τον μακαρισμό («μακάριοι είναι όσοι δείχνουν έλεος στους άλλους, γιατί σ’ αυτούς θα δείξει ο Θεός το έλεος Του», Ματθ.5:7) και, μαζί με την ψυχή του πλησίον, ευεργετεί πάρα πολύ και τη δική του ψυχή.

«Εναι ναγκαο ν κνουμε δωρες κα λεημοσνες ες μνμην τν κεκοιμημνων μας. Ηνακοφιση τν πτωχν κα νδεν φθνει στ θρνο το Θεο ς μα επρσδεκτη προσευχγι τς ψυχς. Εναι σν ν ξοφλομε τ μικροχρη πο φησαν σ᾿ ατ τ γ, διτι λοι καπντοτε φελουμε τ  νεξφλητο χρος τς γπης πρς τν δελφ, πο εναι  εκνα τοΘεοῦ. ᾿Επειδ, λοιπν, ο κεκοιμημνοι μας, σο λεμονες κι ν πρξαν κατ τν πγεια ζωτους, θ μποροσαν ν κνουν περισστερα καλ ργα, πο δν τ καναν, μες μ τς δωρες ες μνμην τους συμπληρνουμε ατ τ καλ ργα κα πληρνουμε γι δικ τους λογαριασμτ χρος τς γπης».

Όσο για το λόγο του προφήτη,  «Στον Άδη ποιος θα μετανοήσει ενώπιον Σου;» (πρβ. Ψαλμ. 6:6), οι απειλές του παντοκράτορα Θεού είναι, βέβαια, φοβερές, αλλά τελικά τις εξουδετερώνει η ανυπολόγιστη φιλανθρωπία Του. Άλλωστε, και μετά απ’ αυτόν τον λόγο του προφήτη έγινε μετάνοια στον Άδη εκείνων που πίστεψαν όταν κατέβηκε ο Κύριος για να τους σώσει. Αλλά και στον Άδη δεν τους έσωσε όλους ο Χριστός. Έσωσε μόνο όσους Τον πίστεψαν. Επομένως, δεν καταργείται η προφητεία, αλλά απλά αποδεικνύεται ότι ο πανάγαθος Κύριος «νικιέται» από την αγάπη Του στον άνθρωπο.

Έπομένως, μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί «Αν είναι έτσι, όλοι  θα σωθούν και κανένας δεν θα κολαστεί»? Η απάντηση σε αυτό είναι πως αυτό ακριβώς θέλει και επιδιώκει ο Κύριος: το να μη στερηθεί κανείς τις θείες δωρεές Του. Αφού όλα για τον άνθρωπο τα υπέφερε ο Χριστός, όλα για τον άνθρωπο και τα ετοίμασε.

Η προσευχή συνεπώς για τους κεκοιμημένους είναι απαραίτητη, γιατί υπάρχει κάποια πρόοδος και προκοπή στην μέση κατάσταση των ψυχών. 

«Μετά τον θάνατο δεν υπάρχει μετάνοια, αλλά μετά τον θάνατο όμως υπάρχει τελειοποίηση της μετάνοιας. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Εδώ αρχίζει η μετάνοια και τελειώνει εκεί. Και συνεχίζει μέχρι την θέωση. Έτσι είναι. Αυτά είναι εμπειρία τών Αγίων»

Σε κάθε περίπτωση ωφελούν τα μνημό­συνα. Αν μεν είναι Άγιος ο κεκοιμημένος, τότε υπάρχει προσθήκη δόξας και αμοιβής. Αν βρίσκεται στην μέση τάξη ψυχών, βοηθούν τα μνημόσυνα να φθάσει γρηγορότερα κοντά στο Θεό και κοντά στους Αγίους. Αν είναι αμαρτωλός, τότε βοηθούν τα μνημόσυνα ώστε να δοθεί στην ψυχή κατά την ώρα εκείνη κάποια άνεση και κάποιος δροσισμός, χαλαρώνει η ένταση της κολάσεως και της τιμωρίας και νιώθουν μία ανάπαυση.

«Όπως ανακουφίζουμε τους φυλακισμένους με αναψυκτικά κ.τ.λ. που τους πηγαίνουμε, έτσι τους νεκρούς τους ανακουφίζουμε με τις προσευχές και τις ελεημοσύνες που κάνουμε για την ψυχή τους» 
(Γεροντας Παίσιος)

«Ας προσφέρουμε γι’ αυτούς που έφυγαν ελεημοσύνες, διότι πραγματικά αυτές τους εξασφαλίζουν μεγάλη βελτίωση και ωφέλεια»
(Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

Αυτά απο, την Εκκλησία βασικά, και εμένα. Ελπίζω να τα βρήκατε τόσο ενδιαφέροντα όσο κι εγώ και εύχομαι ο Θεός να χαρίζει χρόνια σε εσάς και τους αγαπημένους σας! 

Και επειδή, παρά το γεγονός ότι η μελωδικότητα και ο πλούτος της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας δεν συγκρίνεται, η δική μας γενιά καταλαβάινει καλύτερα τα λόγια στη δημοτική, μπορείτε να επισκεφθείτε τα παρακάτω links:    
  
Νεκρώσιμος ακολουθία στη Δημοτική: http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/prayers/funeral_translation.htm

Μνημόσυνο – Νεοελληνική απόδοση https://expaganus.wordpress.com/2012/09/08/mnimosyno-nea-ellinika/

Για το τέλος σας παραθέτω διάφορα links πηγών στις οποίες απευθύνθηκα για να γράψω αυτή την ανάρτηση:

Πηγές:






https://www.briefingnews.gr/orthodoxia/o-gerontas-paisios-gia-toys-kekoimimenoys-kai-ti-simasia-ton-mnimosynon-gia-tin-psyhi

http://www.imconstantias.org.cy/40029-2/

http://immorfou.org.cy/component/content/article/517-h-meta-thanato-zwh.html/

http://www.agioskosmas.gr/antiairetika.asp?isue=117


Φιλιά Πολλά
Μαμά Δέσποινα